Tagarchief: Het verhaal van het kleine kleine vrouwtje

VRIJESCHOOL – Kinderboekbespreking (4)

.

Er zijn heel veel kinderboeken.
Ze zijn en worden door allerlei recensenten besproken. Die hebben allemaal een opvatting of een boek mooi, goed, enz. is.

Er staan vaak illustraties in. Ook die worden mooi, dan wel minder mooi of zelfs lelijk gevonden. Maar hoe geldig zijn deze criteria. Smaken verschillen en als ze opvoedkundig beoordeeld worden, spelen allerlei mensbeelden, bewust of onbewust, ook hun rol.

De kinderen zelf vormen de grootste maatstaf. Als een boek telkens voorgelezen en of bekeken moet worden; als het ‘met rode oortjes’ wordt gelezen, verslonden, zelfs, dan weet je dat de schrijver of illustrator een snaar heeft weten te raken die nog lang naklinkt. Ook de kinderen hebben een smaak en het ene zal dit, het andere dat boek fijner vinden.

In de artikelenreeks ‘Kinderboekbespreking’ op deze blog zal er een aantal de revue passeren.

 


PRENTENBOEK

Eigenlijk vergeten we nogal snel hoe het was om kind te zijn:
hoe je dan vanuit het diepste van je binnenste hunkert naar wat goed, mooi en echt is. Je leeft in een onuitgesproken, maar sterk verlangen naar een harmonische manier van opgroeien, zodat je later besluitvaardig het leven aan kunt en aandurft. Een van de basisvoorwaarden om zo te kunnen opgroeien is een beschermende omgeving in de eerste jaren. In zijn onbevangenheid staat een kind immers werkelijk voor alles open. Bescherming geef je een kind niet alleen door te zorgen dat hij niet aan kou of te felle zon wordt blootgesteld, maar ook door hem te behoeden tegen grofheid en namaak. Dat betekent dat je bij het uitzoeken van de eerste prentenboeken soms kritisch moet kijken naar de kwaliteit van tekeningen en tekst. Het samen bekijken en voorlezen van een prentenboek dat bij de leeftijd en de ontwikkeling van je kind past (niet zelden zijn op zich mooie prentenboeken alleen geschikt voor grote kinderen of volwassenen) kan een onuitputtelijke bron van gedeeld plezier zijn.

Voor de allerkleinsten is het belangrijk dat tekst en tekeningen van een prentenboek de ‘gewone’ dagelijkse dingen tot onderwerp hebben, zonder al te veel gekkigheid of volwassen humor. Voor peuters zijn boeken waarin veel herhalingen voorkomen heel geschikt. Kleine kinderen genieten bijna lijfelijk van herhalingen. Terugkerende thema’s in de tekst of woordherhalingen bieden hun rust en houvast op dezelfde manier als een regelmatig terugkerende boom of struik in een tuinontwerp je een prettig gevoel van ritme en oriëntatie in de ruimte geeft.

Iemand die niet is vergeten hoe het was om kind te zijn, is de kinderboekenschrijfster Elsa Beskow. Heel mooi en eenvoudig is het eerste prentenboek dat zij maakte: Het verhaal van het kleine, kleine oude vrouwtje. De fijne tekeningen staan in ronde kaders, waarin ook de tekst is opgenomen. Je kunt die al aan een heel jong kind voorlezen. Beskow heeft maar weinig woorden nodig om het verhaal te vertellen en aan het tikje ondeugendheid dat er in voorkomt – een poesje dat stiekem van de melk snoept – zal zelfs een tweejarige veel pret beleven.
.


boek

vanaf 2 jaar

.

Amalia Baracs, Weleda Puur Kind, lente 2000, nr.5

.

Kinderboekbesprekingalle titels

Kinderboekbesprekingalle auteurs

.

1652

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

Advertenties