VRIJESCHOOL – Jaarfeesten – Driekoningen (6)

.

VAN KIND TOT KONING

De smalle invalsweg van de grote stad was erg druk. Geparkeerde auto’s aan beide kanten van de straat, fietsen, bromfietsen, autoverkeer. Gelukkig kon niemand echt hard rijden. Toen gebeurde het. Een kind, niet ou­der dan drie jaar, liep de stoep af, re­gelrecht de straat op. Het liep rustig, als in een droom, het keek niet links of rechts, alleen voor zich uit naar de overkant. Daar wilde het heen. Het kind liep wat zoekend en tastend alsof het niet zelf liep, maar door een groter iemand achter hem ‘gestuurd’ werd. Er was een ruimte om het kind heen, een wijde beschermende tovercirkel die zich met het kind meebewoog in een aarzelende zigzaglijn over de straat.

Het kind bereikte veilig de overkant en verdween tussen de geparkeerde auto’s. Niets had het kind gedeerd. Het was alsof binnen die ruimte waar­in het kind overstak, de tijd bleef stil­staan. Er was geen tijd, er was alleen een vleug van eeuwigheid. Daarom­heen stroomde het verkeer verder. Hoevelen hebben het lichtende spoor van de engel gezien?

Op de avond van de 24e december staan we aan de oever van een breed, stil water: de twaalf heilige nachten. We dalen af in de stroom, we worden gedragen door het water, en als we aan de andere oever aankomen, zijn we een ander mens geworden. In het midden van de stroom ligt het keer­punt, van oud naar nieuw. Het is het punt waar de reus Offerus merkte dat hij Christ-offerus was geworden, een
‘Christus-drager’.

De ontmoeting met de Koning die hij zocht, was anders dan hij zich had voorgesteld. In gehoorzame dienst­baarheid, had hij de reizigers over de rivier gedragen op zijn sterke schou­ders, omdat op die plaats geen brug was of boot.

Hoe voelt dat: gedragen worden? Dat zijn we vergeten. Als kind werden we gedragen, van de trap, over het hek, langs de weg. We weten niet meer hoe dat voelt, die totale overgave, dat vol­strekte vertrouwen. Toch zou je zoiets weer kunnen beleven; tijdens de tocht over dat stille water van de twaalf hei­lige nachten. Als je je openstelt voor de gave van de Kerstnacht, kun je je ‘gedragen’ voelen door de macht van een liefde die de grootste is in heel de wereld.

Die eerste dagen na het geboortefeest van het Christuskind, leef je in een soort droomtoestand. Het is of de tijd stilstaat. Dat duurt tot het keerpunt van oudjaar. Met de overgang naar het nieuwe jaar, is het of we wakker ge­schud worden. We krijgen weer grond onder de voeten, we naderen de ande­re oever.

Wat is de stemming anders geworden als we zijn ‘aan-geland’ op 6 januari! Daar staan we dan, verlaten en in de kou, lijkt het. Hoe moeten we nu ver­der?

Dan komen ons daar in het heldere daglicht drie wijze koningen tegemoet met hun rijke geschenken: goud, wierook  en mirre. Dan ineens besef je waar het om gaat: tot hier toe werden we gedragen door een stroom van licht en warmte. Nu moeten we zelf ‘dra­gers’ worden. We hebben ontvangen wat in oneindige goedheid aan de we­reld geschonken is. Nu moeten we proberen zelf ‘schenkers’ te worden, zelf te leren geven, en ook te weten wat je geeft en hoe je geeft, zoals de drie wijze koningen uit het Oosten.

(Marieke Anschütz, Jonas 8/9, 15-12-1978)

 

Driekoningenalle artikelen

Jaarfeestenalle artikelen

Vrijeschool in beeldDriekoningen

.

416-390

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

Advertenties

Een Reactie op “VRIJESCHOOL – Jaarfeesten – Driekoningen (6)

  1. Pingback: VRIJESCHOOL – JAARFEESTEN – Driekoningen – alle artikelen | VRIJESCHOOL

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.