.
Een juf om blij van te worden.
Dat we van een juf ‘blij’ kunnen worden, is fijn.
Maar is het ook niet tekenend: we zouden toch van iedere juf blij moeten kunnen worden…….
IK HEB GEEN CITO-TOETS NODIG
Zegt Naomi Smits in Trouw, 06-06-2018
Ze neemt haar kinderen waar:
Het is stil in de klas: groep 3 luistert aandachtig. De meesten althans. Moos kijkt namelijk uit het raam, Joey ligt onder de tafel zijn gum te zoeken en Kelly kijkt paniekerig om zich heen. Dan roept Ties enthousiast door de klas: ‘Hee juf, ik heb een neef die Maarten heet!’
De juf worstelt met een probleem, twee problemen, eigenlijk: de kinderen van groep 3 moeten lang stilzitten en constant de aandacht er proberen bij te houden: dat is een hele opgave.
Maar zelf vraagt ze zich ook af wat het belang is van adaptief toetsen van zes-zevenjarigen.
‘Ik weet als leerkracht toch dondersgoed welke stof ze onder de knie hebben, waar ze in uitblinken en waaraan nog extra aandacht moet worden besteed? Ik heb daar geen Cito- of aanverwante toets, met veelal strenge normering, voor nodig. Zo’n toets is en blijft een momentopname en zo’n score blijft het hele jaar aan een leerling kleven. Sterker nog: op basis daarvan stoppen we de leerling in een hokje (lees: instructiegroep). Is dat wat we willen?’
Is dat wat we willen?
Was ik nog actief vrijeschoolleerkracht, dan riep ik: ‘Nee, dat willen wij niet!
En omdat wij ‘willen‘ ook nog inhoud kunnen geven, zou ik vervolgens roepen: ‘En we doen het ook niet!
Dat klinkt strijdbaar!
Maar wie in Michaëlstijd over strijd zingt en reciteert, doet dat ook over MOED.
Wil MOED geen frase blijven, dan moet je het op cruciale ogenblikken tonen.
.
Opspattend grind: alle artikelen
Michaël: alle artikelen
.
1699-1593
.
.
.
VRIJESCHOOL 