.
HET SINT-MAARTENSFEEST
Het Sint-Maartensfeest vind ik altijd een ‘toegiftje’ in de jaarfeestenrij. En niet alleen om zijn plaats, zo vlak voor de eerste adventszondag die het begin van het kerkelijk jaar inluidt: het Sint-Maartensfeest heeft iets eenvoudigs – de traditie ervan is waardevast en vraagt van mij niet veel meer dan er bij stilstaan en ervan te genieten (als je tenminste geen stukje voor Jonas hoeft te schrijven).
Aan een lampion kan je net zo veel of weinig tijd besteden als je zelf wilt.
Een jampotje met stukjes zijdevloeipapier beplakken, dat kunnen de
allerkleinsten al.
De wat groteren vinden het prachtig met hamer en spijker in een blikje, patronen van gaatjes te slaan. De avond te voren het blikje met water gevuld in het vriesvak zetten, zodat het door het ijs bij het beslaan niet indeukt.
Vanaf de derde klas kunnen de kinderen zelf het zware werk doen van knollen en wortels uithollen. Erg handig hierbij is zo’n scherp lepeltje voor het maken van pommes parisiennes, en een aardappelmesje om de figuren in de schil uit te snijden.
En ten slotte: middelbare scholieren vinden het leuk hun meetkundekennis in praktijk te brengen bij het maken van de prachtigste lampionnen van gekleurd fotokarton en doorzichtig boterhampapier. Een precies werkje, waarbij de passer, lineaal en kartonsnijmesje goed van pas komen.
En dan gaat in al die lantarens het waxinelichtje aan en maakt ze allemaal even mooi.
Een ander leuk idee dat ik van iemand hoorde, was dat elk kind iets lekkers klaarmaakte, al dan niet met moeders hulp. Aan het avondeten had ieder zijn eigen schaal voor zich – toegedekt, want niemand mocht weten wat je gemaakt had! In het midden stonden de lampionnen, de Sint-Maartenslegende was nog eens overgelezen om bij het eten verteld te kunnen worden. En om de beurt mocht dan ieder het zijne (uit)delen. Een goed en zinvol idee, en ook best uitvoerbaar, leek me.
Een eenvoudig schimmenspel is misschien ook te realiseren. Ik heb dat nog nooit gedaan en ervaring ermee ontbreekt me dus. In de poppenkast – open boekenkast of doorgeefluik – moet daartoe uit doorschijnend papier (hier ontbreekt een stukje – de link hierboven verwijst) opgehangen worden. Erachter een sterke lamp. Terwijl je de zelf getekende figuurtjes van St.-Maarten op zijn paard met zijn zwaard en de bedelaar vlak tegen het papier laat bewegen (zonder zelf voor de lamp te zitten), vertel je het verhaal. In al zijn kortheid zal het toch grote indruk maken op deze manier en behalve het kopen van het papier behoeft het geen uitgebreide voorbereiding: terwijl je de zaak klaarzet, tekenen de kinderen de figuren.
Dit zijn wat mogelijkheden om het St.-Maartensfeest praktisch gestalte te geven en het zo daadwerkelijk te vieren. De liederen mogen daarbij niet vergeten worden-
‘Sint-Maarten bisschop Roem van alle landen Dat wij hier met lichtjes lopen Is voor ons geen schande...
(Lili Chavannes, Jonas nr.5, 02-11-1979)
.
Sint-Maarten: alle artikelen nr.5: meer over lantaarn maken
Jaarfeesten: alle artikelen
VRIJESCHOOL in beeld: Sint- Maarten voorbeelden van lichtjes
.
314-294
.
VRIJESCHOOL 